Archive for the 'Daily thoughts' Category

φωτιές και στάχτες…

August 23, 2009

Λίγους μήνες μετά τα επεισόδια του χειμώνα…που κάποιοι οργισμένοι νέοι κάψανε το κέντρο της αθήνας, και κάποιοι ιδιώτες βλέπανε τις περιουσίες τους να καίγονται και να λεηλατούνται μπροστά στα μάτια τους, χωρίς καμία προστασία από τους δημόσιους λειτουργούς που πληρώνουμε αδρά καθε μήνα, το σκηνικό επαναλαμβάνεται…
Γύρισα από ένα μικρό οδοιπορικό στο δεύτερο πόδι της πελοποννήσου, [...]

The element…

August 3, 2009

Με αφορμή το βιβλίο των Ken Robinson & Lou Aronica, published by Penguin, αναρωτιέμαι αν αρκετοί από εμάς έχουν καταφέρει να βρουν ‘το στοιχείο τους’.
Τί είναι ‘το στοιχείο’ μας, “the element”? Είναι ένα μέρος που φτάνουμε που όλα δείχνουν να έχουν νόημα, είναι μία συναισθηματική μας κατάσταση που μας λέει οτι αυτός είναι ο προορισμός [...]

γεύση πικραμύγδαλο…

December 12, 2008

…ήταν να μιλήσουμε, μία ομάδα επαγγελματιών, για εργαλεία δουλειάς, και να ανοίξουμε λίγο παραπάνω τη γνώση για εξειδικευμένα ζητήματα – με ενδιαφέρον κοινό και ομιλητές, με ακόμα πιο ενδιαφέροντες οικοδεσπότες.
δεν είχαμε υπολογίσει ότι θα μπορούσε κάτι να μας εμποδίσει, ένα μήνα περίπου πριν, όταν ενημερωθήκαμε από εκπροσώπους του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών οτι θα γίνει αυτό [...]

ανομία…anomie…χάος και αναρχία…Ελλάδα σύνελθε επιτέλους!

December 8, 2008

Παρακολουθώντας τα γεγονότα στην Αθήνα και άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας μας, μου έρχεται στο νού η έννοια της ανομίας, που πολύ γλαφυρά περιέργραφε ο Emile Durkheim, Γάλλος κοινωνιολόγος που εισήγαγε αυτόν τον όρο στο βιβλίο του: The Division of Labour in Society, το 1893. Παραθέτω αυτούσια την περιγραφή του όρου: he used anomie to [...]

Έτσι σε θέλω, Χατζηγιάννης

May 8, 2008

Σε θέλω
Είσαι παιχνίδι κι εσύ
Κάποιου Θεού που όλο φέρνει βροχή
Κι όμως σε θέλω
Σε θέλω
Όπως το ρεύμα χτυπά
Δυο χέρια αθώα βρεγμένα γυμνά
Έτσι σε θέλω
Αφού φτάσαμε ως εδώ
Τελειωσέ με μια και έξω
Τι άλλο τώρα να διαλέξω
Τι να ζω
Στης ζωής μου το γκρεμό
Έλα εσύ και γίνε τέρμα
Ένα ειν’ το θέμα
Σ’ αγαπώ
Σε θέλω
Θάλασσα εσύ του μυαλού
Πνίγομαι όμως δεν πάω [...]

όσο μπορείς

April 29, 2008

ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ
Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως τη θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μήν την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μήν την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και τών συναναστροφών
την καθημερινή ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική.
(1913)

ο χιονιάς…

February 16, 2008

είναι σάββατο βράδυ…16 Φεβρουαρίου λέει το ημερολόγιο…και ώρα…περασμένα μεσάνυχτα…μπήκε Κυριακή λευκή…σκεπασμένη απο τον παγετό που τόσο καιρό μας φωνάζουν τα καιρικά δελτία….
το κόκκινο κρασί λικνίζεται στο βαθύ μακρύλαιμο ποτήρι νωχελικά, το τζάκι φλογίζει και ζεσταίνει το σαλόνι μας..ένα Partagas D No4 σιγοκαίει και με παιδεύει λίγο στο άναψε-σβήσε-ξαναάναψε, αλλά μου χαρίζει τη ζεστασιά και τα [...]

Homeopathy lessons!

February 13, 2008

I will tell you my thoughts…well, is it not just medicine, it is a whole perspective about life…it is a wholistic approach to body health, which does not allow you to deal with separate symptoms, but forces  you to see yourself as a whole, and treat your body with respect from top to bottom and [...]

Audio books – a new experience

January 8, 2008

I happened to read about them, discuss them in brief with colleagues at work, or browse a few titles through ‘amazon’.
The actual experience is unique…you insert the CD in your car audio, you start off the engine, fasten your seat belt, open the window to let some fresh air inside and start “travelling”…you may even have [...]