γεύση πικραμύγδαλο…
…ήταν να μιλήσουμε, μία ομάδα επαγγελματιών, για εργαλεία δουλειάς, και να ανοίξουμε λίγο παραπάνω τη γνώση για εξειδικευμένα ζητήματα – με ενδιαφέρον κοινό και ομιλητές, με ακόμα πιο ενδιαφέροντες οικοδεσπότες.
δεν είχαμε υπολογίσει ότι θα μπορούσε κάτι να μας εμποδίσει, ένα μήνα περίπου πριν, όταν ενημερωθήκαμε από εκπροσώπους του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών οτι θα γίνει αυτό το ‘εργαστήρι’.
μεσολάβησαν αιματηρά , θανατηφόρα, και καταστροφικά επεισόδια στην καρδιά της Αθήνας, και όλης της Ελληνικής περιφέρειας…ανεξίτηλος πόνος για τον άδικο χαμό ενός παιδιού, απερίγραπτες υλικές ζημιές σε περιουσίες ιδιωτών και σε όποια ομορφιά χτίζει χρόνια τώρα η σύγχρονη Αθήνα…ένα γκρεμισμένο αύριο, μία ανέλπιδη καταμέτρηση ζημιών με αβέβαιη επιστροφή στα κανονικά μας…
η συνάντηση ακυρώθηκε, λόγω ζημιών και λόγω αισθήματος ανασφάλειας γι αυτά που θα ακολουθήσουν…
και οι δικές μας προσδοκίες για ένα καλό φινάλε για το 2008 ακυρώθηκαν…μήνες τώρα, με το ξέσπασμα οικονομικών κενών…τώρα να δούμε τί θα λένε στα δελτία ειδήσεων για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι και για τα δώρα του Άη Βασίλη!!!
το θέμα δεν είναι μόνο τί έγινε, γιατί απλούστατα αυτό που έγινε συνεχίζεται…λένε οτι το λάθος είναι καλό γιατί μαθαίνουμε, όταν όμως αυτό το λάθος επαναλαμβάνεται τότε αυτό που συμβαίνει δεν λέγεται μάθηση…λέγεται ανοησία, ξεροκεφαλιά, ηλιθιότητα, και το μυαλό μπορεί να οδηγηθεί ακόμα και σε σενάρια που κάτω από άλλες συνθήκες θα τα λέγαμε επιστημονικής φαντασίας, ή συνομωσίας…αυτά όμως μας φαίνονται πιο λογικά από αυτό που ζούμε στο σήμερα…
συνέλθετε και αναλάβετε δράση…παρακαλούμε… γιατί το χάνουμε το παιχνίδι…και όλο το πρωτάθλημα…πάμε για Γ κατηγορία κατευθείαν!
ξ
